Baba.
Bakarız der, geç kalmadan eve gel der, o çocuk kim der, akşam yatmak bilmiyorsun sabah kalkmak bilmiyorsun der, paranı dikkatli harca der, sen uyurken yanağından öper, az güler, yemek yapmayı pek sevmez; mutfağa az girer...
Ama mutfağa girmesi mutluluk sebebidir.
Az biliyordur öz biliyordur çünkü.
Alt tarafı menemen yapıyorsundur ama öyle bir püf noktası verir ki hayatınızın geri kalanında hep onu uygularsınız.
Adam sucuklu yumurta yapıyor ama tas kebabı yerine onu yersin; o derece.

Ocaktan sıcak bir şey mi alınacak? Baba alır. Soğan mı doğranacak? Baba doğrar. O hala korumacı, kollamacıdır.

Biliyorsundur artık, daha önce de öğrenmişsindir. Ama kendini reklamdaki gibi "Babam bu kadar güzel pasta yapmayı nereden öğrendi?" demekten alamazsın.
Vardır böyle talihsiz örnekler. Bir bakmışsın, bütün işi sen yapmışsın.
Savaş alanı olur her yer. Anne mutfağı gördüğünde çıkan şenliğin keyfi hiçbir şeyde yoktur.
Mangal onun tüm detaylarıyla bildiği bir konudur. Ama mutfakta az biliyordur, ezber biliyordur. Sıradanlığı bozan tek bir an bile onu dağıtabilir ve bu çok sevimli bir durumdur.
Annene söylememen için binlerce tembih belki de rüşvet alırsın. En yakın restorandan sipariş vermeden önce.
Beyninde fotoğrafları vardır o anların ve asla silinmezler.
Mutfağa girmek de, çarşıya gitmek de, araba sürmek de, balığa çıkmak da, kabak çekirdeği eşliğinde televizyon izlemek de... Hepsi.
Diyemezler, ifade edebilirler. Söyleyemezler, gösterirler. Bu babaların en muazzam huyudur.
Babayla Birlikte Yemek Yapmanın Dünyanın En Güzel Şeyi Olduğuna 12 Kan... Tarifini Deneyenlerin Yorumları
0Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın!